راندوس، فرمانده ده نفر از سربازان، چنان در هدایت نیروهایش درخشان عمل می‌کند که سزار او را به درجه فرماندهی صد نفر ارتقا می‌دهد. او متعاقباً به مصر فرستاده می‌شود تا سزار را از اقدامات و نیات مارکوس لیسینیوس کراسوس، مردی بسیار ثروتمند و جاه‌طلب که سزار از او واهمه دارد، مطلع سازد. یک سفر دریایی سرنوشت‌ساز از مصر به رم، راندوس را به اسارت نیروهای مزدور درمی‌آورد و منجر به شورشی می‌شود که از طریق آن، او آزادی خود و سایر برده‌ها را به دست می‌آورد. مردی که در کنار اسپارتاکوس جنگیده بود، از روی آویزی که راندوس از مادر مرحومش دریافت کرده بود، این مرد جوان را به عنوان پسر اسپارتاکوس و وارینیا شناسایی می‌کند. راندوس که در ابتدا تمایلی به پذیرش این داستان درباره اصالت خود ندارد، تحت شرایطی مجبور می‌شود بیست سال بعد، شاهکار پدرش را تکرار کند.